Naar inhoud

Experimenteerbos wordt publieke ontdekhoek

Gesprekken basis van bloeiende toekomst

Om tot een gedeelde ontwikkelvisie te komen is het Waterloopbos door SteenhuisMeurs onderzocht op culturele en waarden. Bovendien is een grote bijeenkomst georganiseerd om te brainstormen over de toekomstige invulling. De contouren zijn hiermee geschetst. 

Bij deze afsluiters van wateraanvoerpunten is goed te zien dat de natuur langzaam het ‘experimenteerbos’ overgroeit.

 Toekomst garanderen met verleden

Het rapport van SteenhuisMeurs noemt vier pijlers (waarden) van het Waterloopbos. Deze vormen het fundament waarop toekomstige ontwikkelingen gebouwd moeten worden. Alleen zo kunnen historische identiteit en een nieuw leven kwalitatief samengaan. De vier pijlers of principes: narratieve betekenis, waterstaatkundige betekenis, sociale betekenis, de landschapscompositorische betekenis.

Nieuwe zonering binnen oude contouren

De toekomstige invulling vindt plaats op basis van zonering, een driedeling: en zone waar de modellen worden gerestaureerd, een zone waar nieuwe modellen kunnen worden gemaakt en een zone waar de modellen tot ruïnes mogen. De historisch belangrijke kavelstructuur blijft intact. Op de nieuw in te vullen modelplaatsen kunnen bedrijven nieuwe watertechnieken presenteren, zij kunnen zich als het ware inkopen.

Cover van het boek Waterloopbos, verschenen in juni 2017 bij uitgeverij Blauwdruk. (© Blauwdruk)
Cover van het boek Waterloopbos, verschenen in juni 2017 bij uitgeverij Blauwdruk. (© Blauwdruk)

Eigenaar en vergunninggever vormen team

Bijzonder aan dit project is dat eigenaar, provincie, Rijk en gemeente (als vergunningverlener) samen tot een ontwikkelplan komen waar ze allemaal achter staan. Dat is met de status van wettelijk beschermd rijksmonument des te belangrijker. De afstemming of het gesprek tot een mooi, kansrijk project heeft geleid.

Na de waardenverkenning en het maken van het ontwikkelplan zijn diverse belangrijke vervolgstappen gezet. De wens om de kennis van de oud-medewerkers vast te leggen door middel van oral history heeft geleid tot de publicatie ‘Het Waterloopbos – verhalen over het Waterloopkundig Laboratorium’ (juni 2017). Er is een Romijnstuw, een meetstuw vernoemd naar zijn tester Ir. Donald George Romijn (1903-1997), uitgegraven, opgemeten en gerestaureerd. En inmiddels is het plan van RAAAF (Rietveld Architecture-Art-Affordances) voor de herbestemming van de Deltagoot goedgekeurd. Op deze locatie komt straks de entree van het Waterloopbos. Niet gelukt is het archief van het Waterloopbos over te brengen naar Nieuwland Erfgoedcentrum. Wel wordt onderzocht of het rijksmonument in de Noordoostpolder ankerpunt van ERIH (European Route of Industrial Heritage) kan zijn. 

 "Het is een prachtig beleefbos.” 

- Norbert Kwint, boswachter

Contact

Ellen VreenegoorEllen Vreenegoor

Programmaleider Eigenheid en Veiligheid

e.vreenegoor@cultureelerfgoed.nl 033-4217335